Serwis Internetowy Portal Orzeczeń używa plików cookies. Jeżeli nie wyrażają Państwo zgody, by pliki cookies były zapisywane na dysku należy zmienić ustawienia przeglądarki internetowej. Korzystając dalej z serwisu wyrażają Państwo zgodę na używanie cookies , zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki.

Rozwiń formularz wyszukiwania

Znaleziona liczba wyników
36

I Ns 75/15

postanowienie z uzasadnieniem

Sąd Rejonowy w Bytowie

Data orzeczenia: 2017-05-16

Data publikacji: 2017-11-15

trafność 100%

Istotność:

Teza orzeczenia: Biegły wywalczył wysokość wynagrodzenia dla właściciela nieruchomości obciążonej w kwotach: a) albo 6. 033, 00 zł – za pierwsze 20-ścia lat trwania służebności przesyłu ustanawianej na czas określony b) albo 11. 098, 00 zł - z ostrożności procesowej za cały okres trwania służebności przesyłu wyliczając należność w postaci jednorazowego bezterminowego wynagrodzenia za ustanowienie służebności gruntowej przesyłu. Sąd Rejowy miał więc obowiązek dokonać wyboru miedzy obu kwotami. Pod uwagę wziął przede wszystkim naturę ustanawianego ograniczonego prawa rzeczowego – służebności przesyłu: • po pierwsze – ustanowione zostało na czas nieoznaczony; może trwać więc nieskończenie długo – 10, 50, 100, 150, 200, 250 lat i dłużej, nie sposób przewidzieć, jak długo będzie obciążać (ograniczać) prawo własności nieruchomości, tj. przez ile ludzkich pokoleń – 5, 10, 15 czy więcej, • po drugie – ustanawiane jest na rzecz przedsiębiorcy przesyłowego, który w sposób ciągły, bez przerw przesyła energię elektryczną, • po trzecie – służebność przesyłu ma polegać na prawie korzystania z nieruchomości obciążonej poprzez utrzymywanie, eksploatowanie, konserwowanie i naprawianie urządzeń napowietrznych linii elektroenergetycznej napowietrznej średniego napięcia 15kV, linii elektroenergetycznej napowietrznej niskiego napięcia 0,4kV (konieczne sa okresowe przeglądy urządzeń wedle wskazań Prawa energetycznego, natomiast nie sposób przewidzieć przyszłości w tym czy dojdzie, a jeżeli tak to ile razy w i w jakich porach roku do poważnych remontów czy modernizacji w okresie dziesiątek czy setek następnych lat ) • po czwarte – przyznanie wynagrodzenia aktualnemu właścicielowi nieruchomości za cały okres trwania służebności przesyłu wyliczając należność w postaci jednorazowego bezterminowego wynagrodzenia za ustanowienie służebności gruntowej przesyłu de facto i de iure doprowadziłoby do pozbawienia jego następców prawnych (tak pod tytułem szczególnym jak i uniwersalnym) prawa do wynagrodzenia i to mimo, iż by musieli znosić ograniczenia swego prawa własności (bez żadnego ekwiwalentu), co oznaczałoby osiągnięcie korzyści tylko i wyłącznie przez pierwszego właściciela „za cały okres trwania służebności przesyłu”, który by nie ponosił obciążeń za ten okres nieokreślony trwania tego prawa, czyli wzbogaciłby się bezpodstawnie kosztem następców prawnych; • po piąte – nie sposób przewidzieć przyszłości, tj. nie tylko czasu trwania ograniczonego prawa rzeczowego, lecz także rozwoju sytuacji dotyczących przesłanek ustalania wynagrodzenia, • po szóste – przyznanie wynagrodzenia jednorazowego za tzw. cały okres trwania służebności przesyłu ustanowionej na czas nieoznaczony stanowiłoby formę wywłaszczenia przyszłych następców prawnych właściciela nieruchomości obciążonej z jednego z atrybutów prawa własności, a więc naruszałoby to konstytucyjną ochronę własności aktualnie wydawanym orzeczeniem. Mając na uwadze powyższe założenia musiał się nasunąć jednoznaczny wniosek, iż wykluczyć należało propozycję biegłego sprowadzającą się do przyznania wynagrodzenia aktualnemu właścicielowi nieruchomości obciążonej za cały okres trwania służebności przesyłu z trzech powodów: • jako sprzecznej z elementarną logiką (Z. Ziembiński: Logika praktyczna dla prawników), • jako sprzecznej z konstytucyjną zasadą wymierzania sprawiedliwości – art. 175 ust. 1 w zw. z art. 2 oraz art. 7 i art. 8 ust. 1 i 2 Konstytucji RP (poczuciem sprawiedliwości), • jako sprzecznej z konstytucyjną zasadą niedyskryminacji kolejnych następców prawnych – art. 32 ust. 1 i 2 w zw. z art. 21 ust. 2 i 64 ust. 1 – 3 Konstytucji przy zastosowaniu art. 2 oraz art. 7 i art. 8 ust. 1 i 2 Konstytucji RP.
Sygn. akt: I Ns 75/15 POSTANOWIENIE Dnia 16. 05. 2017 r. Sąd Rejonowy w Bytowie I Wydział Cywilny w składzie następującym: przewodniczący: sędzia Wiesław Sługiewicz protokolant sekretarz sądowy Natalia Stiene po rozpoznaniu na rozprawie sprawy z wniosku Z. P. (1) z udziałem (...) S.A. w G. o ustanowienie służebności przesyłu postanawia: 1 ustanowić na czas nieokreślony służebność przesyłu na rzecz przedsiębiorstwa przesyłowego (...) Spółka Akcyjna w G. na nieruchomości objętej w operacie ewidenc
Czytaj więcej»

I C 81/15

wyrok z uzasadnieniem

Sąd Rejonowy w Bytowie

Data orzeczenia: 2017-02-24

Data publikacji: 2017-08-24

trafność 100%

Istotność:

Teza orzeczenia: Obiektywny charakter krzywdy – a tak podszedł Sąd Rejonowy w tej sprawie - wymagał porównania jej ze stanem ręki powoda sprzed zdarzenia sprzed 01. 08. 2014 r. (ustalenie cierpień psychicznych, fizycznych, powypadkowych ograniczeń w życiu codziennym i ich następstw, że uszkodzeniu uległa prawa ręka, którą powód posługiwał się jako swoją główną ręką). Mając to na uwadze, w tym w szczególności nieodwracalność skutków wypadku, narzucone ograniczenia w życiu prywatnym uznał, że należne powodowi zadośćuczynienie powinno mieścić się - tak jak żądał tego powód – żądaniu pozwu opiewającym na kwotę 15. 000, 00 zł. Ta kwota nie była kwotą wygórowaną, przekraczającą zakres krzywdy. Sąd Rejonowy – przy ustalaniu wysokości zadośćuczynienia - posiłkował się w tym miejscu punktem odniesienia jakim było obowiązujące do końca marca 2017 r. przyznawanie odszkodowania za uszczerbek na osobie przez ZUS. W piśmie z dnia 10. 10. 2016 r. ZUS poinformował, że na podstawie art. 14 ust. 9 ustawy z dnia 30. 10. 2002 r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowy ( Dz.U. z 2015, poz. 1242) MRPiPS w obwieszczeniu z dnia 26.02.2016r ogłosił, że kwota przysługująca za jeden procent uszczerbku na zdrowiu od kwietnia 2016 roku do dnia 31 marca 2017r wynosi 780 zł (M.P z 2016r, poz.206). Oznaczało by to – jako punkt odniesienia, że wysokość odszkodowania za uszczerbek na osobie by wyniosła: • 780 zł x 38% uszczerbku = 29. 640, 00 zł [k - 151]. W świetle tego żądanie pozwu – w ocenie Sądu Rejonowego – nie było wygórowane i nie mogło – jak próbował to zasugerować pozwany – źródłem jakiegokolwiek wzbogacenia ciężko i nieodwracalnie okaleczonego powoda. Zresztą tego typu argument - w ocenie składu orzekającego - był po prostu mało elegancki zważywszy, że - jak w odpowiedzi na pozew wskazał pozwany – miał problemy w toku postępowania likwidacyjnego (akta szkody nr 37/14/39/34) z ustaleniem tak oczywistego faktu jak ten, czy zdarzenie w dniu 01. 08. 2014 r. miało miejsce na terenie gospodarstwa rolnego lub w związku z jego posiadaniem [ k – 30]. Coś, co powinien ustalić sam pozwany – posiadający profesjonalne służby – to tym próbował zdyskwalifikować zachowanie powoda, prostego człowieka, z zawodu stolarza w toku postępowania likwidacyjnego, a tym samym użyć tego jako narzędzia do podważenia w całości zasadności żądania pozwu. Dopuszczenie przez pozwanego ewentualności swej odpowiedzialności w wysokości 5% co do zasady (bezkrytycznie podniesiony zarzut przyczynienia pozwanego – 95% k - 32-33) tylko spotęgował wrażenie Sądu Rejonowego, iż - zamiast profesjonalnie zlikwidować szkodę i wypłacić należne odszkodowanie powodowi - pozwany podjął po prostu tzw. grę na zwłokę po to, aby odwlec nieuniknioną wypłatę należnego pozwanemu zadośćuczynienia. Tę konkluzję Sąd Rejonowy wywiódł na podstawie przeprowadzonego postępowania dowodowego w tej sprawie w tym oceniając negatywnie sposób postępowania likwidacyjnego jako pobieżny, płytki, jednostronny, który – jako taki - doprowadził wręcz do odmowy wypłaty wbrew umowie ubezpieczenia jakiegokolwiek zadośćuczynienia [ por. operat cząstkowy do szkody nr 37/14/39/34/1 w aktach szkody pozwanego].
Sygn. akt: I C 81/15 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 24 lutego 2017 r. Sąd Rejonowy w Bytowie I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia Wiesław Sługiewicz Protokolant: st. sekr. sądowy Anna Jungto – Stępnakowska po rozpoznaniu w dniu 24 lutego 2017 roku na rozprawie sprawy z powództwa W. S. przeciwko Towarzystwu (...) w W. o zadośćuczynienie za doznaną krzywdę i odszkodowanie 1 zasądza od pozwanego Towarzystwa (...) w W. na rzecz powoda W. S. kwotę 15.000,0
Czytaj więcej»

I Ns 217/15

postanowienie z uzasadnieniem

Sąd Rejonowy w Bytowie

Data orzeczenia: 2017-03-21

Data publikacji: 2017-08-28

trafność 100%

Istotność:

Teza orzeczenia: Nawet gdyby zakładać, iż posiadanie samoistne rozpoczęło się od dnia 05. 08. 2005 r. to na pewno nie istniało w okresie między wywiadami z dnia 30. 06. 2007 r. do ww. wywiadu z dnia 30. 12 2011 r. ( w sumie ok. 4, 5 roku przerwy). Nie sposób zakładać – z uwagi na długi upływ czasu przerwy posiadania, że chodziło tutaj o przejściową utratę posiadania (art. 345), czy przemijającą przeszkodę (art. 340), która nie przerywa ciągłości. W sytuacji wnioskodawcy wynikało, iż zawsze potrzebował opieki kogoś z rodziny, że stanowił problem dla jej członków, że po opuszczeniu zony (jeszcze przed rozwodem) w zasadzie nie miał stałego miejsca pobytu az do 05. 08. 2005 r., a i tutaj pojawiła się przerwa ok. 4, 5 roku, co uniemożliwiało w sumie przyjęcie możliwości zakwalifikowania posiadania samoistnego proponowanego przedmiotu zasiedzenia.
Sygn. akt: I Ns 217/15 POSTANOWIENIE Dnia 21 marca 2017 r. Sąd Rejonowy w Bytowie I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia Wiesław Sługiewicz Protokolant: sekr. sądowy Natalia Stiene po rozpoznaniu w dniu 21 marca 2017 r. na rozprawie sprawy z wniosku S. L. (1) z udziałem K. L. (1) , A. L. (1) o zasiedzenie nieruchomości postanawia : 1 oddalić wniosek, 2 uznać, iż koszty postępowania - związane ze swym udziałem w sprawie - ponosi każda ze stron we własnym zakresie, 3 prz
Czytaj więcej»

I C 330/15

wyrok z uzasadnieniem

Sąd Rejonowy w Bytowie

Data orzeczenia: 2017-02-20

Data publikacji: 2017-08-11

trafność 100%

Istotność:

Teza orzeczenia: Zdaniem Sądu Rejonowego przypomnieć w tym miejscu trzeba, iż z chwilą podpisania ugody spadkowej w dniu 05. 01. 2011 r. nawiązana została między Zenonem Omyła i pozwaną Krystyna Gielnik umowa użyczenia lokalu, składającego się z następujących izb: 3 pokoje, kuchnia i łazienka oraz spiżarnia, położonego na parterze nieruchomości zabudowanej opisanej w żądaniu pozwu. Pozbawienie pozwanej jednego pokoju przez powoda – bez zgody pozwanej – było po prostu złamaniem tej umowy użyczenia przez zastosowanie metody faktów dokonanych. Ta umowa trwała do czasu zamknięcia rozprawy w tej sprawie, a ewentualne próby wypowiedzenia tej umowy (rozwiązania) uznać należało wobec ww. ustalonych okoliczności za sprzeczne z zasadami współżycia społecznego – zasadą uczciwości, rzetelności, dotrzymywania wiążących strony ustaleń (to także prawna zasada wykonywania zobowiązań – por. art. 354 § 1 i 2 k.c.), po prostu braku ludzkiej przyzwoitości wobec schorowanej kobiety będącej rencistką od 2011 r. Formalnego wypowiedzenia umowy nie było, gdyż powód stał na stanowisku braku tytułu prawnego pozwanej do zajmowanego lokalu. Jedynie wezwał ją do zapłaty za bezumowne korzystanie z lokalu oraz do wydania lokalu. Skoro umowa użyczenia jednak została nawiązana i obowiązywała do dnia zamknięcia rozprawy, to Sąd Rejonowy musiał odmówić potraktowania odpowiedzi na pozew jako skutecznego wypowiedzenia umowy – art. 716 k.c. z powyższych względów, tj. z powodu naruszenia art. 5 k.c. oraz istnienia umowy użyczenia Kiedy nie było jeszcze konfliktu między powodem i pozwaną, kiedy jedynym użytkownikiem wieczystym był ojciec powoda Zenon Omyła już zaistniała możliwość ustanowienia służebności osobistej mieszkania w formie notarialnej – jak tego domagała się pozwana. Wystarczyło, że osoba wpisana do działu II księgi wieczystej jako użytkownik wieczysty/właściciel w formie aktu notarialnego ustanowi w drodze jednostronnego oświadczenia woli służebność osobistą mieszkania (każdy notariusz ma prawny obowiązek dbania o interesy obu stron i w wypadku konieczności wpisu do księgi wieczystej na pewno by doradził i obstawał za służebnością osobistą mieszkania, a nie za umową użyczenia, którą strony miały już zawartą w sposób dorozumiany i która jako taka nawet po ujęciu jej w formie aktu notarialnego by nie mogła podlegać ujawnieniu przez wpis do księgi wieczystej – por. art. 16 ustawy o księgach wieczystych i hipotece). Obecność pozwanej by była u notariusza zbędna. W takiej sytuacji koszty notarialne by obciążałyby powoda lub jego ojca – taka jest zasada, a kolejne żądanie, aby to pozwana je zapłaciła było oderwane od rzeczywistości normatywnej i ustalonej praktyki notarialnej. Powód i jego ojciec wiedzieli lub ewentualnie bardzo łatwo mogli się o tym dowiedzieć. Wystarczyło nieodpłatnie zapytać jakiegokolwiek notariusza. W ocenie Sądu Rejonowego był to kolejny pretekst, aby nie dotrzymać umowy zawartej przez ww. spadkobierców i powoda przed ugodą o działy spadków po ww. spadkobiercach.
Sygn. akt: I C 330/15 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 20 lutego 2017 r. Sąd Rejonowy w Bytowie I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia Wiesław Sługiewicz Protokolant: sekr. sądowy Natalia Stiene po rozpoznaniu w dniu 13. 02. 2017 r. sprawy z powództwa M. O. przeciwko K. G. (1) , PESEL (...) o eksmisję 1 oddala powództwo, 2 zasądza od powoda M. O. na rzecz pozwanej K. G. (1) kwotę 147, 60 brutto zł tytułem zwrotu kosztów procesu (w tym 147, 60 zł z tytułu
Czytaj więcej»

I Ns 22/15

postanowienie z uzasadnieniem

Sąd Rejonowy w Bytowie

Data orzeczenia: 2016-02-10

Data publikacji: 2017-05-17

trafność 100%

Istotność:

Teza orzeczenia: zasiedzenie służebności gruntowej o treści odpowiadającej służebności przesyłu
Sygn. akt: I Ns 22/15 POSTANOWIENIE Dnia 10 lutego 2016 r. Sąd Rejonowy w Bytowie I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSR Wojciech Juszkiewicz Protokolant: sekr. sądowy Natalia Stiene po rozpoznaniu w dniu 1 lutego 2016 r. na rozprawie sprawy z wniosku (...) S.A. w G. z udziałem S. L. , I. L. o stwierdzenie nabycia służebności gruntowej przez zasiedzenie postanawia : 1. stwierdzić, że poprzednik prawny wnioskodawcy Zakład (...) S.A. w S. nabył z dniem 1 stycznia 2000 roku
Czytaj więcej»

I C 212/15

wyrok z uzasadnieniem

Sąd Rejonowy w Bytowie

Data orzeczenia: 2017-01-05

Data publikacji: 2017-04-05

trafność 100%

Istotność:

Sygn. akt: I C 212/15 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 5 stycznia 2017 r. Sąd Rejonowy w Bytowie I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia Wiesław Sługiewicz Protokolant: sekr. sądowy Natalia Stiene po rozpoznaniu w dniu 5 stycznia 2017 r. na rozprawie sprawy z powództwa Gminy K. przeciwko M. L. , PESEL (...) o wydanie nieruchomości 1 nakazuje wydanie pozwanej M. L. powódce Gminie K. części tej samej nieruchomości, objętej księgą wieczystą k.w nr (...) , obj
Czytaj więcej»

I C 282/15

wyrok z uzasadnieniem

Sąd Rejonowy w Bytowie

Data orzeczenia: 2016-04-14

Data publikacji: 2017-01-05

trafność 100%

Istotność:

Teza orzeczenia: Organ egzekucyjny nie wykonał swoich ww. obowiązków prawnych, co spowodowało wytoczenie rozpatrzonego powództwa z art. 841 § 1 k.p.c. Pozwany wyraźnie zaznaczył, iż nie miał wpływu na czynności organu egzekucyjnego. Nie mniej jednak: • po pierwsze – nie zastosował się do wezwania powódki z dnia 25. 08. 2015 r. i nie wystąpił do organu egzekucyjnego o zwolnienie spod zajęcia wadliwie zajętych rzeczy, • po drugie – wniósł o oddalenie powództwa, co spowodowało, że sprawę przegrał (najwyraźniej liczył na zaspokojenie nie przez dłużnika, lecz na to, iż być może uda się zaspokoić w inny sposób) i poniósł w związku z tym konsekwencja także co do rozstrzygnięcia w płaszczyźnie kosztów procesu zgodnie z zasadą, iż osoba przegrywająca proces zwraca niezbędne koszty procesu stronie, która proces wygrała – arg. z art. 98 § 1 k.p.c.
Sygn. akt: I C 282/15 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 14 kwietnia 2016 r. Sąd Rejonowy w Bytowie I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia Wiesław Sługiewicz Protokolant: st. sekr. sądowy Anna Jungto – Stępnakowska po rozpoznaniu w dniu 14 kwietnia 2016 roku na rozprawie sprawy z powództwa D. D. (1) przeciwko I. D. , PESEL (...) o zwolnienie zajętego przedmiotu spod egzekucji 1 zwalania spod egzekucji prowadzonej przez R. W. – T. Komornika Sądowego przy Sąd
Czytaj więcej»

I C 50/15

wyrok z uzasadnieniem

Sąd Rejonowy w Bytowie

Data orzeczenia: 2016-10-04

Data publikacji: 2017-01-09

trafność 100%

Istotność:

Sygn. akt: I C 50/15 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 4 października 2016 r. Sąd Rejonowy w Bytowie I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia Wiesław Sługiewicz Protokolant: sekr. sądowy Natalia Stiene po rozpoznaniu w dniu 4 października 2016 r. na rozprawie sprawy z powództwa (...) 1 Fundusz Inwestycyjny Zamknięty Niestandaryzowany Fundusz Sekurytyzacyjny z siedzibą w W. przeciwko V. S. (1) , PESEL (...) o zapłatę 1 oddala powództwo, 2 zasądza od powoda (.
Czytaj więcej»

I C 51/15

wyrok z uzasadnieniem

Sąd Rejonowy w Bytowie

Data orzeczenia: 2016-03-18

Data publikacji: 2016-11-10

trafność 100%

Istotność:

Teza orzeczenia: Podnoszenie w toku procesu przez powódkę braku zgody - wyrażanej przed podpisaniem tej umowy na klauzulę przewidującą możliwość wypowiedzenia umowy - nie mogło odnieść skutku prawnego, skoro jednak podpisała tę umowę (brak udowodnionych wad jej oświadczenia woli) i wykonywała ją przez kilkanaście lat. Nie można było żądać ustalenia wypowiedzenia za bezskuteczne albowiem nie można było żądać ustalenia za bezskuteczne czegoś, czego w ogóle nie było ( ww. skutek nieważności ex tunc wypowiedzenia). Dlatego pierwsze żądanie pozwu musiało podlegać oddaleniu. Oddalono także żądanie ewentualne o uznanie zapisu § 4 pkt 2 umowy z dnia 04 grudnia 2002 r., zezwalającego na rozwiązanie umowy z 6-miesięcznym okresem wypowiedzenia, za nieważny z mocy prawa albowiem żaden przepis prawa o charakterze bezwzględnie obowiązującym nie zabraniał zawarcia w umowie klauzuli jak w § 4 pkt 2 w tym także taki zakaz nie wypływa z art. 56 ust. 1 i 2 Karty Nauczyciela. Natomiast – co wyżej podkreślił Sąd Rejonowy – sam sposób realizacji tego zapisu przez pozwaną Gminę był sprzeczny z normami wynikającymi z art. 56 § 1 i 2 w zw. art. 60 Karty Nauczyciela i dlatego tylko samo wypowiedzenie jako ww. oświadczenie woli stało się ex tunc nieważne, a nie jego umowna podstawa prawna zawarta w § 4 pkt 2 umowy przewidująca, że z wypowiedzeniem może wystąpić każda ze stron.
Sygn. akt: I C 51/15 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 18 marca 2016 r. Sąd Rejonowy w Bytowie I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia Wiesław Sługiewicz Protokolant: st. sekr. sądowy Anna Jungto – Stępnakowska po rozpoznaniu w dniu 18 marca 2016 roku na rozprawie sprawy z powództwa H. P. przeciwko Gminie T. o: a ustalenie wypowiedzenia z dnia 10.01.2014 roku umowy z dnia 04 grudnia 2002 r . za bezskuteczne , a także ewentualnie b uznanie zapisu § 4 pkt 2 u
Czytaj więcej»

I C 86/15

wyrok z uzasadnieniem

Sąd Rejonowy w Bytowie

Data orzeczenia: 2016-04-25

Data publikacji: 2016-11-10

trafność 100%

Istotność:

Teza orzeczenia: Pozwani winni więc liczyć się z także z tym, a jeżeli planowaliby wynajmowanie znajdujących się w Ł. pomieszczeń zajmując nadal sporny lokal na dotychczasowych zasadach, to jeszcze bardziej uzasadniałoby to przesądzenie kolizji interesów na rzecz interesu publicznego, co by musiało przemawiać także za uwzględnieniem pozwu. (…) to ludzie stosunkowo zamożni. Inwestycja w Ł. stanowiła najlepszy tego dowód. Sami bowiem ponieśli nakłady na nią w tym na otoczenie (kredyt w wysokości (…) zł o tym świadczy zważywszy na skalę inwestycji rzędu setek tysięcy złotych). Współwłaściciele partycypowali przecież jedynie znikomą kwotą 8. 000, 00 (pomijając cenę zakupu działki budowlanej). Dlatego - w ocenie Sądu Rejonowego - stać ich było co najmniej na wynajęcie innego lokalu mieszkalnego na terenie Bytowa o zbliżonych parametrach na tzw. wolnym rynku zwłaszcza, iż miesięczna rata kredytu dotąd pokryłaby koszt czynszu najmu lokalu mieszkalnego. Oczywiście zamieszkiwanie w spornej nieruchomości było korzystniejsze dla pozwanych z uwagi właśnie na różnicę w wysokości czynszu i w tym przejawiał się głównie ich interes, aby umowa najmu trwała dalej. Nie sposób było także zaakceptować zarzutu pozwanych co do tego, iż sąsiedni lokal w tej samej lokalizacji przy ul. Ks. Dr. B. D. stał pusty, a wiec powód miał wolny lokal na swoje potrzeby. Otóż tego typu lokal musiał być zawsze w dyspozycji P. jako lokal dyżurny i nie miało znaczenia, czy został zasiedlony, jak długo, czy z przerwami, przez ile osób itp. Przede wszystkim musiał być zawsze dostępny w celu realizacji potrzeb – adaptacji podopiecznych do dorosłego życia zważywszy na liczbę podopiecznych wskazaną przez dyrektora P. Nie sposób wręcz przecenić wagi społecznej procesu adaptacyjnego osób zwłaszcza z rodzin dysfunkcyjnych, nie mających żadnego właściwego zaplecza rodzinnego, zdanych na samych siebie, a mających podołać trudom odnalezienia się w świecie dorosłych jako samodzielne osoby. Jedynie w takim lokalu przy pomocy profesjonalnych pracowników P. mogłoby być świadczone wsparcie adaptacyjne ( tzw. nauka dorosłego życia). Pozwani (…) oraz ich synowie wywodzący swe prawa do lokalu od nich jako najemców nie spełnili kryteriów przyznania im lokalu socjalnego w rozumieniu norm wynikających z art. 14 ust. 1 i 4 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego ( t.j. Dz.U.2014.150 – ze zm. ). W okolicznościach rozpoznanej sprawy interes prywatny musiał ustąpić przed interesem publicznym, który uzasadniały ważne przyczyny w rozumieniu art. 11 ust. 10 przedmiotowej ustawy ustalone wyżej. Przytoczone przez pozwanych poglądy prawne orzecznictwa SN nie kolidowały z ustaleniami i zważeniami Sądu Rejonowego.
Sygn. akt: I C 86/15 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 25 kwietnia 2016 r. Sąd Rejonowy w Bytowie I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia Wiesław Sługiewicz Protokolant: st. sekr. sądowy Anna Jungto – Stępnakowska po rozpoznaniu w dniu 21 kwietnia 2016 roku sprawy z powództwa (...) przeciwko pozwanym: 1 M. B. (1) , PESEL (...) , 2 W. B. (1) , PESEL (...) , 3 M. B. (2) , PESEL (...) , 4 M. B. (3) , PESEL (...) o rozwiązanie stosunku najmu i eksmisję 1 rozwią
Czytaj więcej»